Kategoria: Uncategorized

Film dokumentalny dla TVN o uzależnianiu od komputera i gier komputerowych

Jak to się zaczyna? Problemy z koncentracją, senność ,odizolowanie się od innych, zaniedbywanie swoich obowiązków na rzecz korzystania z komputera, agresja mogą być oznakami, że przestajemy kontrolować czas spędzony przed komputerem. Komputer i gry mogą jawić się jako jedyne bezpieczne miejsce ucieczki od tego, co boli. Dotyczy to przede wszystkim dzieci i młodzieży.

Tematem uzależnienia od komputera i gier komputerowych zainteresowała się znana dziennikarka Agata Młynarska. Wraz ze swoją ekipą telewizyjną odwiedziła nasz Ośrodek. Spotkała się z terapeutami i młodymi ludźmi, którzy opowiedzieli Jej swoje historie. Film dokumentalny, który powstał dla TVN i TVN Style będzie można obejrzeć już w sierpniu.

 

Porozmawiajmy – Zadzwoń do nas

Jak działa hipnoterapia?

Jak działa hipnoterapia?

Długotrwale borykasz się z pewnymi problemami, które stale zaniżają Twoją samoocenę i utrudniają kontakty z innymi? Nie umiesz powstrzymać się od wykonywania czynności, z których nie jesteś dumny? A może cierpisz na alkoholizm i nie wiesz, jak uwolnić się od strasznego nałogu? Jeśli przynajmniej raz odpowiedziałeś ‚tak’, to zapewne próbowałeś wielu sposobów na zwalczenie swoich ‚demonów’. Jeśli nie przyniosły one skutku, postaw na hipnoterapię. Pamiętaj, że sesje powinien wykonywać jedynie specjalista.

Czym jest to zjawisko?

O zjawisku tym słyszał niemal każdy. Hipnoterapia to proces, który praktykowany jest na całym świecie. Powszechność tej techniki nie jest przypadkowa. Wykazuje ona bowiem dużą skuteczność. Na czym tak naprawdę polega? Jest to działanie, które dąży do fragmentarycznego odcięcia świadomości pacjenta lub mówiąc inaczej – zawieszenia jej funkcjonowania. Stan ten można porównać do półsnu, w którym jawa miesza się z marzeniami.

Charakteryzuje się on bardzo ważną cechą, która sprawia, że hipnoza może być wykonywana w leczeniu wielu schorzeń natury psychicznej. Chodzi zwiększoną podatność na sugestię otwierającą możliwości wypierania pewnych niepożądanych zachowań. Dokonuje się tego dzięki unaocznianiu przez hipnotyzera niekorzystnego ich wpływu na zdrowie lub status społeczny. Oczywiście nie jest to możliwe podczas jednorazowego spotkania. Jest to proces długotrwały i wymagający regularnej pracy.

Porozmawiajmy – Zadzwoń do nas

Jak uzyskać stan hipnozy?

Istnieje kilka różnych sposobów wprowadzania w stan półsnu-półjawy. Hipnoterapia może bazować na niskim lub głębokim poziomie. Jej przebieg powinien być dostosowany do potrzeb chorego poddającego się zabiegowi. To właśnie z tego powodu tak ważne jest, żeby przeprowadzał ją jedynie specjalista. Próby samodzielnych sesji wykonywanych z amatorami są niebezpieczne i mogą wyrządzić krzywdę pacjentowi.

Bardzo istotne jest otoczenie, w którym przeprowadza się hipnozę. Powinno ono stanowić komfortową strefę dla osoby poddawanej uśpieniu świadomości. Należy przybrać także w pełni wygodną pozycję. Wedle preferencji można siedzieć lub położyć się na kanapie. Właściwy przebieg zawsze poprzedzają techniki relaksacyjne. Hipnoterapię rozpoczynają próby skupienia się na własnych procesach psychicznych i zrozumieniu swojej cielesności. Pomaga temu np. wyobrażanie sobie długiej drogi odbywanej w dół schodami czy zjeżdżania windą wraz z odliczaniem mijanych pięter. Często wykorzystuje się koncentrację wzroku na przedmiocie umieszczonym powyżej linii oczu, tak by wymusić patrzenie ku górze.

W jaki sposób działa terapeuta?

Częściowe wyłączenie świadomości może być praktykowane w różnych celach. Najczęściej stosowane jest jako narzędzie diagnozy. Wejście w odmienny stan i całkowite rozluźnienie pozwala dotrzeć do podświadomości, w której bardzo często skryte są źródła wielu problemów trapiących chorego. Umiejętna rozmowa prowadzona przez hipnotyzera pomoże je określić i zrozumieć. Wiedza ta posłuży jako punkt wyjścia przy później pracy z pacjentem. Hipnoterapia może mieć też charakter narzędzia leczniczego. Wbrew powszechnie panującej opinii, nie jest to manipulacja, a poddanemu hipnozie nie można niczego narzucić przeciwko jego woli . Jednak podatność na sugestię pomaga zwalczyć pewne przyzwyczajenia. Cenne informacje (np. unaocznienie szkodliwych efektów nadużywania alkoholu w przypadku osoby uzależnionej) są o wiele łatwiej przyswajane w takim stanie, co zwiększa wolę walki z problemem. Bardzo ważny jest fakt, że sesje nie generują ryzyka wystąpienia skutków ubocznych, dlatego jest to zjawisko w pełni bezpieczne. Dzięki temu mogą w nich uczestniczyć dzieci i kobiety w ciąży.

Kiedy wykorzystywane są hipnozy?

Jest to proces, który zaleca się przy pracy z osobą cierpiącą na nerwicę, depresję, w przypadku uzależnień, zaniżonej samooceny i innych kłopotów psychicznych. Hipnoterapię można stosować przy dolegliwościach bólowych. W jej trakcie następuje wysoki stopień rozluźnienia mięśni, co pomaga zlikwidować ich napięcie.

Podsumowanie

Opisane narzędzie terapeutyczne jest skuteczne. Hipnoterapia może być stosowana przy rozmaitych schorzeniach lub zaburzeniach. Nie jest to forma manipulacji, jak myśli wiele osób. Pacjent zachowuje wolną wolę, umiejętność podejmowania decyzji i wyrażenia sprzeciwu wobec nieakceptowalnych treści. Proces bywa pomocny w:

  • diagnozie przyczyny problemu trapiącego chorego
  • leczeniu psychicznym i fizycznym
  • poznaniu siebie
  • relaksie

Ośrodek Oaza sponsorem Klubu Anwil Włocławek!

Prezes Anwilu Włocławek Arkadiusz Lewandowski z właścicielem Ośrodka Oaza Patrycjuszem Manieckim

Jako przedsiębiorcy zależy mi nie tylko na rozwijaniu swojej własnej działalności, ale także moim otoczeniu i mieście, z którym jestem mocno związany. To we Włocławku mieszka wielu specjalistów i pracowników zatrudnionych o Ośrodku Oaza. Jest on największym miastem w okolicy.

Z dumą chciałbym ogłosić, że Ośrodek Terapii Uzależnień Oaza już kolejny raz przystąpił do Klubu 100 i został Przyjacielem drużyny Anwilu Włocławek! Jesteśmy zaszczyceni mogąc wspierać drużynę w osiąganiu kolejnych sukcesów. Liczymy na to, że obroni tytuł Mistrza Polski, a my będziemy mogli drużynie przy tym kibicować. – Patrycjusz Maniecki, prezes Ośrodka Terapii Uzależnień Oaza

 

 

 

Metody leczenia alkoholizmu

Chorobę alkoholową w Polsce leczy się różnymi metodami. Niektórym wystarcza terapia ambulatoryjna, inni muszą iść na odwyk w zakładzie zamkniętym. Część alkoholików powraca do trzeźwości dzięki samej psychoterapii, u innych trzeba dodatkowo wprowadzać farmakologię, aby pomóc osiągnąć ten efekt.

Poradnia lub oddział

O tym, gdzie ostatecznie powinien trafić alkoholik, decyduje diagnoza specjalisty. Gdy potrzebny jest detoks, istnieje zagrożenie dla życia osoby nadużywającej alkoholu, wówczas kieruje się ją w pierwszej kolejności na oddział leczenia zespołu abstynencyjnego. Tam hospitalizacja trwa zazwyczaj 7-10 dni. Po przywróceniu równowagi w organizmie (nawodnienie, uzupełnienie witamin itd.), pacjent, który chce skończyć z nałogiem, powinien podjąć leczenie w poradni/ośrodku leczenia osób uzależnionych. Nie dla każdego wówczas ambulatoryjna forma pomocy, która polega na uczestnictwie w zajęciach (kilka godzin dziennie przez 8-14 tygodni) na oddziale dziennego pobytu, jest jednak najlepszym rozwiązaniem. Czasami lepszą opcją jest skorzystanie z całodobowego pobytu w takiej placówce, zwłaszcza gdy najbliższe otoczenie nie sprzyja trzeźwieniu (np. wszyscy w rodzinie piją).

Porozmawiajmy – Zadzwoń do nas

Psychoterapia – podstawa leczenia choroby alkoholowej

Najważniejszą formą leczenia alkoholizmu jest psychoterapia. To proces, podczas którego pacjent uświadamia sobie swój problem i jest motywowany do zmiany stylu życia. Osoba uzależniona często neguje fakt, że nadużywa alkoholu i nie chce rozstać się z nim. Znajdzie nawet wiele powodów, dla których nie czuje potrzeby takiej zmiany. Wówczas rolą psychoterapeuty jest stworzenie tzw. dysonansu moralnego, czyli pokazanie alkoholikowi, że jego nałóg stoi w opozycji do tego, co ma dla niego zdecydowanie większą wartość w życiu, czyli np. bycia mężem, ojcem, pozycja zawodowa itd. To, że pije, sprawia, że sam niweczy swoje marzenia, plany i największą krzywdę wyrządza właśnie sobie. Cel zostanie więc osiągnięty, gdy uświadomi sobie, że jest osobą uzależnioną i nauczy się skutecznie radzić sobie z głodem alkoholowym, nawrotami choroby i bez alkoholu – z emocjami, problemami, relacjami z ludźmi czy życiowymi zadaniami. Program zdrowienia trwa zazwyczaj wiele miesięcy, czasami nawet lat, a początkiem są właśnie spotkania indywidualne i grupowe w warunkach stacjonarnych. Po tym okresie ma miejsce terapia uzupełniająca lub podtrzymująca, która prowadzi się już ambulatoryjnie.

Farmakoterapia – uzupełnienie procesu leczenia

Najczęściej jest uzupełniającym elementem w leczeniu alkoholizmu. Ma duże znaczenie, gdy pacjent poddawany jest detoksowi i pomaga łagodniej znieść skutki zespołu abstynencyjnego. Leki wspierają także psychoterapię. Przykładem może być tzw. wszywka, czyli umieszczenie pod skórą środka, który będzie wywoływał nieprzyjemne reakcje organizmu po wypiciu nawet małej ilości alkoholu.

Najbliżsi i grupy wsparcia

Wychodzenie z nałogu alkoholowego wymaga także wsparcia osób najbliższych i uświadomienie sobie przez nie, w jaki sposób mogą pomóc w leczeniu, zamiast nieświadomie wspierać uzależnienie. Alkoholicy mają możliwość szukania pomocy także w stowarzyszeniach (np. Anonimowi Alkoholicy) i klubach abstynenckich. To grupy wsparcia, które tworzą osoby z podobnym doświadczeniem, służące pomocą m.in. w rozwijaniu umiejętności potrzebnych w procesie zdrowienia.

Uzależnienie – choroba rodząca się w mózgu

Alkohol, seks, narkotyki, lekarstwa, hazard, zakupy, internet – uzależnić się można od każdej z tych rzeczy. Nieważne co to jest – mechanizm działania w każdym przypadku jest takim sam. Chodzi przede wszystkim o subiektywne poczucie przyjemności i satysfakcji.

Porozmawiajmy – Zadzwoń do nas

Apetyt rośnie w miarę jedzenia

W mózgu każdego człowieka znajduje się tzw. układ nagrody, czyli coś na kształt mózgowego centrum przyjemności. Za to uczucie odpowiada NAC, czyli neuroprzekaźnik. Odczuwanie przyjemności wiąże się z wydzielaniem w nim dużej ilości dopaminy. A ta powstaje pod wpływem zażywanych substancji czy niektórych czynności, jakie wykonujemy. Dopamina motywuje do poszukiwania bodźców, które będą wzmacniać to uczucie. Gdy zaczyna wydzielać się jej zbyt wiele, wówczas pojawia się już trudna do poskromienia chęć ponownego zażycia środka psychoaktywnego albo wykonania czynności mogącej uzależnić. Z punktu widzenia mózgu jest to rzecz, którą człowiek chce powtarzać. I tak rodzi się nałóg. Uzależnienie polega na tym, że pojawia się potrzeba przyjmowania coraz większych substancji, bądź coraz częstszego podejmowanie zachowań, aby osiągnąć pożądany efekt. Ta rosnąca tolerancja sprawia jednak, że człowiek z czasem przestaje czerpać przyjemności z innych, codziennych zainteresowań, czynności czy działań. Z kolei uzależniającą substancję zażywa w coraz większych ilościach, czy też częściej poddaje się nałogowym zachowaniom. Gdy natomiast organizm ma te rzeczy ograniczone lub jest od nich odcięty, to wówczas pojawia się zespół odstawienia oraz towarzysza mu różne objawy somatyczne. Dlatego właśnie uzależnienie nazywa się ostatnio coraz częściej „chorobą mózgu”.

Trudno wyjść z nałogu

Silna potrzeba przyjmowania jakiejś substancji lub wykonania określonej czynności, wiąże się także z utratą kontroli nad tym procesem i odczuwaniem przymusu angażowania się w te rzeczy. Dlaczego tak trudno wyjść z nałogu? Bo zaburzony zostaje układ nagrody mózgu. To, co było wcześniej dla niego przyjemnością, teraz staje się właśnie przymusem. Nie tylko więc ludzka wola jest istotna w procesie leczenia, ale poza psychiką także znaczenie ma istnienie pewnych połączeń nerwowych, które mogą pozostawać w mózgu nawet do końca życia, pomimo życia w abstynencji. Dlatego właśnie nad osobami zmagającymi się z nałogami cały czas krąży widmo powrotu do nałogu. Trzeba więc założyć już na początku drogi do życia bez uzależnień, że będzie to proces długotrwały.

Dlaczego osoby uzależnione nie szukają pomocy?

Bo zazwyczaj nie mają świadomości, że są chore. A nawet jeśli w jakimś stopniu odczuwają konsekwencje nałogu, to jednak nadal uważają swój problem za błahy. Do tego jeszcze boją się, że każda rozmowa na temat nałogu kończyć się będzie pouczaniem, krytyką itd., a spotkanie z psychologiem czy terapeutą – namawianiem do rzucenia nałogu, czego tak naprawdę nie chcą. Osoby uzależnione nie wiedzą też często, na czym polega ich problem i jak się go leczy.

Dlatego ważne jest uzmysłowienie, że uzależnienie to zaburzenie chroniczne, które może występować nawet po zaprzestaniu leczenia, zakłócenie powiązań między emocjami, myśleniem i zachowaniem.