Kategoria: Uncategorized

Terapia odwykowa od komputera – Dlaczego warto wysłać na nią uzależnione dziecko?

Uzależnione dziecko od komputera

 

Wysłanie dziecka na Terapie odwykową od komputera wielu rodzicom wydaje się zbędne. W dobie wszechobecnej elektroniki trudno im zrozumieć sam problem uzależnienia. Tymczasem dotyka ono coraz więcej młodych ludzi. Przez nałogowe granie w gry komputerowe bądź surfowanie w Internecie rujnują sobie zdrowie, relacje z rówieśnikami i szanse na dobrą edukację. Zanim skutki nałogu staną się niemożliwe do odwrócenia, warto skorzystać z szansy na wyleczenie dziecka, jaką daje 12-tygodniowa terapia odwykowa.

Prywatny Ośrodek Oaza dla młodzieży
Do Oazy przyjmujemy dzieci od 14 roku życia

Co wybrać? obóz wakacyjny czy profesjonalną 12-tygodniową terapię? Jak rozpoznać uzależnienie od komputera?

Komputer jest dzisiaj obecny niemal w każdym dziecięcym pokoju. Jest niezbędnym narzędziem do nauki od wczesnych lat szkolnych. Jednak najmłodsi wykorzystują go nie tylko do odrabiania lekcji. Używany jest także do komunikowania się z rówieśnikami, oglądania filmów, słuchania muzyki, grania w gry, czy po prostu surfowania po sieci.

Wirtualny świat daje dzieciom tak nieograniczone możliwości spędzania czasu, że staje się on dużo atrakcyjniejszy od świata rzeczywistego. I w tym momencie zwykle zaczyna się problem. Gdy dziecko, zamiast bawić się z rówieśnikami na podwórku, woli godzinami siedzieć przed ekranem komputera. Już taki objaw zwykle świadczy o nałogu u dziecka. Jednak oznaki uzależnienia od komputera mogą być zupełnie inne. Zaliczyć do nich można:

  • opuszczenie się w nauce,
  • zaniedbywanie domowych obowiązków,
  • zaniechanie spotkań i rozmów z bliskimi,
  • rezygnacja z dotychczasowych form spędzania czasu np. uprawiania ulubionej dyscypliny sportowej,
  • zmienne nastroje – silne pobudzenie lub apatia,
  • ukrywanie rzeczywistego sposobu korzystania z komputera,
  • reagowanie agresją na próby ograniczenia dostępu do komputera.

Nałóg komputerowy u dzieci i młodzieży skutkuje z czasem całkowitą izolacją od świata zewnętrznego i utratą kontaktu z rzeczywistością. Przekłada się to na problemy w szkole i relacje społeczne. Niestety ma to negatywny wpływ także na zdrowie fizyczne. Dziecko może mieć coraz słabszą kondycję, zaburzenia odżywiania, problemy ze wzrokiem, układem krążenia itp. Długie przesiadywanie w jednej pozycji może również pogłębić wady postawy i powodować dolegliwości bólowe pleców.

Jak leczyć uzależnienie od komputera?

Jeśli opisane wyżej zachowania dotyczą Twojego dziecka, najwyższy czas zastanowić się, jak sobie poradzić z problemem. Na początku możesz spróbować rozmowy. Czasami pomagają wyraźnie określone limity korzystania z komputera – przy jednoczesnym zapewnieniu dziecku innych form spędzania czasu. Takie działania często przynoszą jedynie krótkotrwały efekt. Dlatego niezbędna okazuje się pomoc specjalisty. Profesjonalne leczenie uzależnień od komputera proponowane jest chociażby w Klinice Uzależnień Oaza, gdzie prowadzone są terapie indywidualne i grupowe, z których najskuteczniejszą okazuje się 12-tygodniowa terapia odwykowa.

Prywatny Ośrodek Oaza dla młodzieży

Terapia odwykowa od komputera – najskuteczniejsza forma terapii

Głównym celem odwyku organizowanego przez profesjonalny ośrodek leczenia uzależnień jest odizolowanie dzieci od komputera, a także tabletów, czy smartfonów. Taki odwyk trwający nawet kilka tygodni wspierany jest przez terapię. Polega ona na wspólnym poszukiwaniu przyczyn uzależnienia oraz uczeniu radzenia sobie z problemami w inny sposób niż uciekanie w wirtualny świat. Istotną częścią terapii jest też uczenie na nowo relacji społecznych. Dzieje się to poprzez wspólne zabawy z rówieśnikami, zajęcia sportowe na świeżym powietrzu czy inne aktywności wymagające bezpośrednich kontaktów z ludźmi.

Tradycyjna terapia, polegająca na uczestnictwie dziecka w spotkaniach z terapeutą, niestety nie zawsze przynosi oczekiwany efekt. Po powrocie do domu młody człowiek może ulec pokusie skorzystania z komputera lub choćby smartfona z dostępem do Internetu. Podczas obozu takiego ryzyka nie ma, a więc jest znacznie większa szansa na trwałe przywrócenie dziecka do realnego świata.

Jeśli chcesz, by Twoje dziecko skorzystało z takiego odwyku, skontaktuj się ze specjalistami Ośrodka Oaza, który zajmuje się organizowaniem takiej nowoczesnej formy terapii.

Jakie są objawy uzależnienia od telefonu komórkowego u najmłodszych?

Objawy uzależnienia od telefonu komórkowego u najmłodszych

Zbyt częste korzystanie ze smartfona to powszechny problem, jednak najbardziej widoczne jest uzależnienie od telefonu komórkowego u dzieci i młodzieży. Z wielu raportów wynika, że co najmniej 80% dzieci do 14. roku życia ma własny aparat, a wśród starszej młodzieży odsetek ten przekracza już 95%. Korzystanie z niego przez najmłodszych stało się tak intensywne, że mówi się już głośno o pokoleniu „pochylonych głów”. Ponieważ fonoholizm ma wiele negatywnych konsekwencji dla rozwoju dzieci, warto wiedzieć, jak rozpoznać problem, by odpowiednio wcześnie na niego zareagować.

Czym jest fonoholizm?

Fonoholizm to oficjalna nazwa uzależnienia od telefonu komórkowego, które jest nałogiem o charakterze behawioralnym, czyli niezwiązanym z żadnymi substancjami psychoaktywnymi, lecz z zachowaniami. Można je porównać do zakupoholizmu, czy hazardu, gdzie osoba uzależniona czuje wewnętrzny przymus wykonywania określonej czynności. W przypadku telefonów chodzi o potrzebę nieustannego korzystania z urządzenia i pod tym względem fonoholizm może przybierać różną postać. Jedni są uzależnieni od prowadzenia rozmów głosowych, inni od SMS-owania, a jeszcze inni od grania lub po prostu surfowania w Internecie. Cechą wspólną wszystkich uzależnionych jest zwykle niechęć do rozstawania się z telefonem lub wyłączania go choćby na chwilę. Dotyczy to w szczególności dzieci i młodzieży.

Uzależnienie od telefonu komórkowego – objawy u dzieci i młodzieży

Dzisiaj większość z nas używa telefonu. Dlatego wielu dorosłych nie widzi nic złego w tym, że ich dziecko także z niego korzysta. Niektórzy rodzice uważają to wręcz za konieczne, by już od najmłodszych lat oswajać dzieci z nowoczesną technologią. Pewnie dlatego pierwszy telefon komórkowy trafia do dzieci mających zaledwie 7-8 lat. Współczesne smartfony mają coraz więcej funkcji i najmłodsi chętnie z nich korzystają. Najczęściej kontaktują się ze znajomymi poprzez media społecznościowe, ale również oglądają filmy, słuchają muzyki oraz używają modnych aplikacji. Niestety dla niektórych dzieci używanie telefonu staje się najważniejszym sposobem spędzania czasu, co świadczy o rozwijającym się nałogu.
Symptomów świadczących, że uzależnienie od telefonu dotyczy dziecka, może być bardzo wiele. Zaniepokoić powinny w szczególności takie zachowania jak:

• nierozstawanie się z telefonem podczas posiłków, nawet podczas ważnych uroczystości rodzinnych,
• korzystanie z urządzenia przed snem i pozostawianie go na noc w pobliżu łóżka,
• chodzenie z telefonem do toalety,
• rezygnacja z dotychczas ulubionych zajęć (np. kolejnego odcinka serialu w TV) na rzecz korzystania ze smartfona,
• preferowanie kontaktu ze znajomymi przez telefon niż osobiście,
• nerwowe lub wręcz agresywne zachowanie dziecka w przypadku prób zabrania mu telefonu lub w sytuacji rozładowania baterii.

Warto zauważyć, że uzależnienie od telefonu często połączone jest z uzależnieniem od Internetu, które również wymaga odpowiedniej psychoterapii.

Uzależnienie od telefonu u dziecka – skutki i leczenie

Powyższych objawów uzależnienia nie należy lekceważyć. Z dużym prawdopodobieństwem będą się one pogłębiać, co nie pozostanie obojętne dla prawidłowego rozwoju dziecka, a nawet dla jego zdrowia. Do skutków nałogu zalicza się najczęściej:

• stopniowe zanikanie umiejętności komunikacyjnych w bezpośrednim kontakcie z ludźmi,
• opuszczenie się w nauce,
• zaniedbywanie obowiązków domowych,
• niechęć do aktywności fizycznej i zaburzenia odżywiania,
• brak innych zainteresowań,
• problemy ze snem i koncentracją,
• nerwowość, agresja, a nawet depresja,
• bóle głowy, pleców, problemy ze wzrokiem.

Dostrzeżenie problemu z uzależnieniem od telefonu u dziecka powinno skłonić rodziców do jak najszybszej reakcji. Niestety zabranie aparatu nie zawsze będzie dobrym i skutecznym rozwiązaniem. Dlatego w takiej sytuacji lepiej poradzić się specjalisty. Pomoc można uzyskać choćby w Klinice Uzależnień Oaza, gdzie doświadczeni terapeuci najpierw postarają się znaleźć przyczynę uzależnienia dziecka, a dopiero potem dopasują odpowiednią formę terapii.

Leczenie farmakologiczne, a terapia uzależnienia. Co warto wiedzieć?

terapia alkoholowa

Alkoholicy, którzy trafiają do ośrodków dla osób uzależnionych, w pierwszej kolejności najczęściej odbywają detox, czyli oczyszczanie organizmu z toksyn. Oprócz usunięcia szkodliwych substancji, będących efektem nadużywania substancji psychoaktywnych, uzupełniane są także elektrolity, witaminy, sole mineralne. Wzmocniony fizycznie pacjent, u którego udało się zapanować nad fizycznym przymusem picia czy zażywania innego środka odurzającego, może podjąć dalsze leczenie – terapię alkoholową.

Terapia uzależnień – nauka życia w abstynencji

Celem programów terapeutycznych dla osób uzależnionych jest przede wszystkim nauczenie pacjenta życia w abstynencji. Ze względu na to, że uzależnienie jest przewlekłą chorobą mózgu, optymalnym celem jest trwała abstynencja. Część osób ma jednak problem z tym, aby to zaakceptować. Podobnie jak poradzić sobie z trudnościami w dążeniu do osiągnięcia założonego planu.
Najskuteczniejszą metodą leczenia odwykowego jest psychoterapia. To po niej największy procent osób uzależnionych zmienia swoje życie na lepsze. Stosowana jest w większości ośrodków dla osób uzależnionych, w tym zakładów zamkniętych dla alkoholików. Jej celem jest, aby pacjent dowiedział się, na czym polega uzależnienie od alkoholu. Służyć temu mają jego własne doświadczenia z okresu picia. W czasie terapii:
• uświadamia sobie, że jest osobą uzależnioną,
• analizuje swoje dotychczasowe próby kontroli picia,
• akceptuje fakt, że nie będzie w stanie pić alkoholu w taki sposób, jak wcześniej, zanim się uzależnił,
• podejmuje świadomą decyzję o rozstaniu z alkoholem,
• uczy się skutecznych sposobów radzenia sobie z głodem alkoholowym oraz nawrotami choroby,
• uczy się skutecznie radzić sobie ze swoimi emocjami, problemami, relacjami z innymi ludźmi bez sięgania po alkohol, leki lub inne substancje odurzające.
Jeśli osoba uzależniona angażuje się w leczenie, może osiągnąć abstynencję. Jeśli jednak jest tylko biernym uczestnikiem terapii – raczej to się nie uda. Dzięki temu, że pacjent poznaje „od podszewki” swój nałóg i podejmuje działania, jakie zalecą mu terapeuci oraz lekarze, zwiększa swoje szanse na życie w trzeźwości. Psychoterapia jest jednak procesem długim, wymagającym cierpliwego, systematycznego uczestnictwa w zajęciach terapeutycznych co najmniej przez kilkanaście miesięcy. Gdy jednak osoba uzależniona robi postępy, ta częstotliwość maleje.

Farmakoterapia – wsparcie w leczeniu alkoholizmu

Jeśli efekty terapii alkoholowej nie są zadowalające lub niewystarczające, pojawia się potrzeba zwiększenia ich skuteczności. Mogą wtedy występować zaburzenia lub choroby psychiczne czy neurologiczne. Wówczas konieczne jest wsparcie psychoterapii farmakologią. Na rynku jest kilka leków, które najczęściej zalecane są pacjentom. Do nich zalicza się np.:
• Disufiram – znany jako Esperal, to forma „wszywki” (implantu). Występuje też jako Anticol – zażywane doustnie tabletki Skutkiem przyjmowania tego leku jest doświadczanie wielu nieprzyjemnych i niebezpiecznych dla zdrowia objawów zatrucia aldehydem octowym. Pojawia się wówczas m.in.: uderzenie gorąca, uczucie duszności i rozpierania w klatce piersiowej, potliwość, przyspieszona akcja serca. Czasami może nawet dojść do zgonu,
• Naltrekson – skutkiem brania tego nowoczesnego preparatu jest redukcja euforycznego efektu alkoholu, spadek ochoty na jego spożycie i głodu alkoholowego. Działanie leku ma prowadzić do zmniejszenia ilości pitego alkoholu w dniach, kiedy alkoholik go przyjmuje,
• Akamprozat – to kolejny nowoczesny środek, którego zadaniem jest przywrócenie równowagi pomiędzy układem GABA-ergicznym oraz glutaminergicznym. Ich działanie jest zaburzone przez nadmiernie picie. Stosowanie leku głównie wydłuża okres abstynencji.
Preparaty będące wsparciem dla terapii, mogą pomóc w wydłużaniu okresów niepicia i ograniczaniu ilości spożywanego alkoholu. Oprócz tego stosowane są także inne leki np. przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, które zazwyczaj mają na celu złagodzenie nieprzyjemnych stanów psychicznych i zaburzeń nastroju związanych z uzależnieniem.
W poprowadzonym przez nas ośrodku leczenia uzależnień stosuje się terapię alkoholową zawsze indywidualnie dostosowaną do pacjenta. Jeśli konieczne jest włączenie farmakologii, to wówczas to robimy. Więcej informacji na temat terapii uzależnień można znaleźć na naszej stronie.

Czym jest polineuropatia alkoholowa?

leczenie polineuropatii alkoholowej

Intensywne picie może doprowadzić do wielu negatywnych skutków. Alkohol sieje prawdziwe spustoszenie w organizmie, wpływając na wiele organów, w tym m.in. obwodowy układ nerwowy. Jednym ze skutków tego jest polineuropatia alkoholowa (inaczej neuropatia alkoholowa). To stan zapalny lub uszkodzenie nerwu obwodowego. Gdy do nich dochodzi, pojawiają się zaburzenia czucia, ruchu oraz informacji autonomicznych. Objawy nasilają się wraz z rozwojem choroby alkoholowej.

Przyczyny neuropatii alkoholowej

Może być efektem urazu doznanego np. w wypadku lub wystąpić w przebiegu różnych chorób: nowotworowych, cukrzycy czy boreliozy. Najczęściej jednak polineuropatia alkoholowa jest konsekwencją powtarzającego się zatrucia dużą ilością alkoholu.
Symetryczne uszkodzenie wielu nerwów jest wynikiem tego, że aldehyd octowy (czyli główny produkt metabolizmu etanolu) systematycznie niszczy komórki nerwowe. Co za tym idzie – zmiany chorobowe występują po obu stronach ciała. Długotrwałe nadużywanie alkoholu ponadto zaburza szybkość i odpowiednią koordynację przekaźnictwa nerwowego.
Uzależnienie od alkoholu powoduje także, że często u osób pijących występują niedobory substancji odżywczych, zwłaszcza witamin z grupy B. To one właśnie odpowiadają za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.

Objawy polineuropatii alkoholowej

Częściej na neuropatię alkoholową cierpią mężczyźni. Jej objawy pojawiają się zazwyczaj pomiędzy 40. a 60. rokiem życia. Do głównych symptomów tej choroby zaliczyć można:
• drętwienie, mrowienie, pieczenie stóp,
• bolesne skurcze mięśni łydek,
• osłabienie mięśni kończyn dolnych – zaburzenia w poruszaniu się,
• mniejsza wrażliwość w stopach,
• zanik mięśni,
• nasilona potliwość dłoni i stóp,
• zaburzenia funkcji seksualnych,
• niedowład kończyn dolnych i górnych,
• uszkodzenia krtani – długotrwała chrypka, obniżenie barwy głosu,
• zmiana koloru skóry – staje się cieńsza,
• zachwiania równowagi,
• zmiany w funkcjonowaniu autonomicznego układu nerwowego – np. częste oddawanie moczu, impotencja, wahania ciśnienia krwi,
• zaburzenia czucia – problemy z czuciem dotyku, odczuwaniem temperatury czy prawidłowym czuciem bólu,
Jeśli polineuropatia alkoholowa występuje bezobjawowo (co też się zdarza), wówczas prawidłową diagnozę można postawić tylko na podstawie badania elektrofizjologicznego.

Jak przebiega leczenie polineuropatii alkoholowej?

Może ono być skuteczne tylko wtedy, gdy pacjent zaprzestanie spożywania alkoholu. Polega na wprowadzeniu wysokowartościowej, bogatej w białka i witaminy (zwłaszcza z grupy B) diety. Jeśli objawy są bardzo nasilone, wówczas wskazana jest także rehabilitacja i leczenie przeciwbólowe. Stosuje się wówczas m.in. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub przeciwdepresyjne. Nieleczona neuropatia alkoholowa prowadzi do nasilenia objawów, a rokowania na jej skuteczne wyleczenie są coraz mniejsze.

Terapia uzależnień – element obowiązkowy leczenia

Nieodłącznym elementem leczenia powinna być także terapia alkoholowa. Jeśli bowiem pacjent niezaprzestanie pić, to proces chorobowy nie zostanie zahamowany. Największe szanse są we wczesnym stadium alkoholizmu. Z racji tego, że jest choroba przewlekła i trudna do pokonania w pojedynkę, poza wsparciem najbliższych, potrzebna jest także pomoc psychoterapeuty. W momencie podjęcia decyzji o leczeniu w ośrodku dla osób uzależnionych, po procesie detoksykacji i postawieniu właściwej diagnozy, rozpoczyna się terapia odwykowa. Może ona przebiegać zarówno indywidualnie, jak i grupowo. Każdy pacjent jest objęty stałą opieką psychologów, psychiatrów oraz lekarzy.
To szansa na to, aby chory zdał sobie sprawę z tego, jak wiele złego w jego organizmie, życiu pytanym i zawodowym, zrobił nałóg. Jego destrukcyjne działanie jest bowiem bardzo szerokie. Wdrożenie odpowiedniego leczenia daje szansę alkoholikowi na normalne funkcjonowanie. Może żyć bez używek, znać swoją wartość, radzić sobie z nawrotami choroby, pokusami, jakie na niego czekają i jednocześnie uniknąć wielu przykrych skutków ubocznych wynikających z nałogowego picia.
Po więcej informacji zapraszamy do kontaktu.

Nadmierne, epizodyczne picie – czy to już alkoholizm?

mężczyzna uzależniony od alkoholu

Ci, którzy piją od czasu do czasu, uważają, że im alkoholizm nie grozi. Czują się wewnętrznie silni. Wszelkie „urwane filmy”, kace czy inne dolegliwości lub skutki nadmiernie spożytego wówczas alkoholu, nie stanowią dla nich problemu i „o niczym nie świadczą”. Czy rzeczywiście tak jest? Czy może to jednak początek drogi do choroby alkoholowej? Jakie są kryteria alkoholizmu?

Co to jest alkoholizm?

Utrata kontroli nad ilością oraz częstotliwością spożywania alkoholu – tak najczęściej definiuje się alkoholizm. Tendencję do najintensywniejszego picia mają osoby w czasie późnej adolescencji i wczesnej dorosłości. To okres, w którym opuszczają rodzinne domy, ale jeszcze nie przyjmują pełnej odpowiedzialność za dorosłe życie. Dopiero kiedy podejmują więcej dorosłych ról. Znajdują pracę, wchodzą w związek małżeński, zostają rodzicami – wtedy zazwyczaj zmniejszają ilość wypijanego alkoholu. Może to być efekt zmiany w ich postawach.
Umiarkowane picie alkoholu, nie pociąga za sobą charakterystycznych dla alkoholizmu, szkodliwych psychicznych i fizycznych konsekwencji. Podczas przyjętych obyczajowo sytuacji, takich jak np. spotkania rodzinne, towarzyskie, oficjalne uroczystości, zabawy okolicznościowe, spożywanie napojów wysokoprocentowych nie jest postrzegane jako coś złego. Jednak, gdy coraz częściej zwiększa się potrzeba wypicia i ilości spożywanej substancji, to powinna się zapalić nam czerwona lampka.

Od epizodów do nałogu

Epizodyczne picie alkoholu jest pierwszą z faz według klasyfikacji opracowanej przez ekspertów WHO. Oznacza ono spożywanie substancji psychoaktywnej w nieregularnych odstępach czasu. Okresy nadmiernego picia są stosunkowo krótkie i oddzielone dłuższymi przerwami. Już na tym etapie spożywanie alkoholu może przynosić szkodliwe następstwa w postaci zatrucia alkoholowego. Osoby będące pod wpływem substancji psychoaktywnej dopuszczają się wówczas różnych ekscesów natury moralnej lub przestępstw. Epizodyczne picie nie oznacza jeszcze występowania uzależniania. Warto jednak wiedzieć, jakie są kolejne fazy nałogu, aby mieć świadomość, jak łatwo jest stracić kontrolę nad piciem.
Osoba spożywająca alkohol jest bowiem w stanie bardzo szybko zauważyć, że przynosi on znaczną ulgę, wprowadza w stan znieczulenia emocjonalnego i zapomnienia. Staje się doskonałą ucieczką do świata bez problemów, z którymi trzeba się mierzyć na co dzień w domu, w pracy, w relacjach z innymi ludźmi. Alkohol rozładowuje napięcie, stres i poprawia samopoczucie. Problem zaczyna się, kiedy zmienia się psychiczna oraz fizyczna tolerancja na niego.

Następne etapy to:
• nawykowe picie nadmierne – osoba pijąca spożywa systematycznie alkohol, ale pomimo jego nadużywania, nie traci kontroli nad piciem,
• nałóg alkoholowy – to już etap, w którym dominuje fizjologiczne oraz psychiczne uzależnienie. Charakteryzuje go również początkowo wzrost tolerancji na alkohol, pojawiają się dolegliwości związane z zespołem abstynencyjnym. Uzależniona osoba traci kontrolę nad swoim piciem. Im bardziej rozwija się choroba, tym tolerancja na alkohol ulega zmniejszeniu. Pojawiają się różne powikłania chorobowe. Alkoholizm pociąga za sobą skutki psychiczne, fizyczne oraz społeczne (m.in. współuzależnienie) i ma charakter przewlekły,
alkoholizm nieokreślony – w ten sposób określa się pozostałe przypadki nadużywania alkoholu. Mogą one być związane m.in. z innymi zaburzeniami psychicznymi.
Sposób spożywania alkoholu może więc wpływać na powstawanie uzależnienia. Granice pomiędzy poszczególnymi fazami są cienkie i warto o tym pamiętać.

Terapia alkoholowa

Alkoholizm obezwładnia człowieka pod względem fizycznym, umysłowym, psychicznym i duchowym. Jest chorobą przewlekłą, postępującą i śmiertelną. Można jednak zapanować nad jej rozwojem. Pierwszym krokiem w kierunku powstrzymania nadmiernego spożywania alkoholu jest podjęcie decyzji o leczeniu. Skorzystać trzeba tylko z profesjonalnej formy pomocy świadczonej osobom uzależnionym bądź zagrożonym uzależnieniem od alkoholu. Taką oferują ośrodki dla osób uzależnionych, w tym zakłady zamknięte dla alkoholików. Poza detoksem oraz terapią można skorzystać z porady specjalistów.
Chcesz dowiedzieć się, czy grozi Ci już alkoholizm? Skontaktuj się z nami.