Kategoria: Uzależnienia

Fazy, etapy uzależnienia od alkoholu

Mężczyzna alkoholik sięga szklankę z alkoholem, która stoi na krawędzi stołu.

Jak każde inne schorzenie, choroba alkoholowa rozwija się fazami. Często od wstępnej, w której dochodzi do uzależnienia psychicznego do chronicznej, która wiąże się już z piciem bez przerwy i może spowodować śmierć, mijają lata. Właściwa diagnoza alkoholizmu (choroby) oraz podjęcie specjalistycznego leczenia na każdym etapie jest szansą na to, aby wygrać z nałogiem.

Objawy uzależnienia od alkoholu (alkoholizmu)

Do objawów choroby alkoholowej zaliczamy:

  • głód alkoholowy – alkoholik odczuwa silne pragnienie (przymus) sięgnięcia po alkohol, a zaprzestanie picia powoduje cierpienie;
  • zespół abstynencyjny – to fizyczne i psychiczne objawy, które odczuwa osoba uzależniona w momencie, kiedy przerwie picie alkoholu. Są to m.in. skoki ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, drżenie ciała, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość na dźwięki, lęki, napady drgawkowe i halucynacje;
  • upośledzenie kontroli – alkoholik nie kontroluje już swojego picia i nie umie się powstrzymać w tym zakresie;
  • zwiększona tolerancja na alkohol – oznacza spożywanie coraz większej dawki alkoholu, aby wywołać ten sam efekt co wcześniej;
  • koncentracja życia wokół alkoholu – a tym samym zaniedbywanie innych sfery życia oraz najbliższych;
  • picie pomimo świadomości jego skutków – alkoholik pomimo zdawania sobie sprawy z tego, że krzywdzi siebie i innych, nie jest w stanie zmienić swojego zachowania.

Aby lekarz specjalizujący się w uzależnieniach mógł postawić diagnozę alkoholizmu, musi wystąpić więcej niż jeden z tych czynników.  

 

Fazy choroby alkoholowej

W alkoholizmie wymienia się cztery fazy uzależnienia:

  • Faza wstępna (prealkoholowa) – najczęściej nie wzbudza podejrzeń zarówno u samego alkoholika, jak i u jego najbliższego otoczenia i może trwać latami. Na tym etapie choroby alkoholowej dochodzi do uzależnienia psychicznego – alkoholik odkrywa, że spożywanie alkoholu poprawia jego samopoczucie, daje odprężenie, a picie towarzyskie przeradza się w miarę czasu w sposób na rozładowanie napięć i stresów. Pijący zaczyna szukać okazji do wypicia – imprez towarzyskich, spotkań itd. Najczęściej jeszcze nie upija się i kontroluje swoje nad piciem. Jednak stopniowo zwiększa się jego tolerancja na alkohol i musi pić coraz więcej, aby osiągnąć stan upojenia (tzw. mocna głowa);
  • Faza ostrzegawcza – wchodząc w nią alkoholik, zaczyna się zachowywać w charakterystyczny sposób. Coraz częściej szuka okazji do picia, przyspiesza tempo picia, inicjuje „kolejki”, aby ilość wypijanego alkoholu dopasować do swoich, zwiększonych już zapotrzebowań. Do tej pory osoba cicha, spokojna staje się nagle duszą towarzystwa, odważniejszą, bez zahamowani. Wypicie alkoholu poprawia samopoczucie alkoholika, przynosi mu ulgę i odpręża. Zaczyna pić w samotności, bez okazji i tracić kontrolę nad nałogiem. W tej fazie pojawiają się także pierwsze palimpsesty, czyli „urwanie filmu” (luki w pamięci) – nawet po spożyciu niewielkiej ilości alkoholu. Nie traci przytomności, ale nie pamięta co się z nim działo po wypiciu. Typowym objawem są także wyrzuty sumienia;
  • Faza krytyczna (ostra) – zaczyna się w momencie, kiedy alkoholik traci już kontrolę nad swoim nałogiem. Nawet krótkie stany abstynencji kończą się powrotem do picia, a niewielka ilość alkoholu powoduje, że pojawia się pragnienie (przymus fizyczny) dalszego picia. Alkoholik zaniedbuje rodzinę, pracę, traci zainteresowanie dotychczasowym hobby, swoim wyglądem i otoczeniem. Poznaje także oznaki głodu alkoholowego i zaczyna tracić szacunek do samego siebie, staje się agresywny, izoluje się od świata zewnętrznego;
  • Faza przewlekła (chroniczna) – to ostatni etap choroby alkoholowej, w której picie zaczyna być już ciągłe. Alkoholik pije zazwyczaj już od rana i upija się nawet kilka razy w ciągu dnia. Nie ma już przed tym żadnego oporu ani nie odczuwa wstydu. Pije w pracy, w domu, na ulicy itd. Ten ciągły stan może trwać tygodniami czy miesiącami, aż do objawów zatrucia. Wyjście z alkoholowego ciągu kończy się zespołem abstynencyjnym, odczuwanym bardzo dotkliwie (m.in. bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia nastroju i snu, biegunki, nadpotliwość, lęki). Bywa częstym gościem izb wytrzeźwień, szpitali psychiatrycznych czy ośrodków odwykowych.

Nieustanne picie może doprowadzić alkoholika do śmierci, chyba że zdecyduje się na specjalistyczne leczenie i rozpocznie konsekwentnie trzeźwe życie.

Przyczyny i skutki uzależnień

Kobieta siedzi przy stole z mężem alkoholikiem, który pije, a ona martwi się o jego stan.

Czynniki genetyczne, biologiczne i społeczne mogą mieć wpływ na to, czy w swoim życiu popadniemy w jakieś uzależnienia. Niektóre osoby mają większe ku temu predyspozycje, a sprzyja im wychowywanie się na patologicznych wzorcach rodziców, niedoświadczanie wystarczającego poczucia bezpieczeństwa, miłości czy dowartościowania. Uzależnienia dotykają głównie osób, które mają niską samoocenę, zostały skrzywdzone w dzieciństwie emocjonalnie lub fizycznie, a w życiu dorosłym nie radzą sobie z problemami, związkami czy własnymi uczuciami.  

Przyczyny i skutki alkoholizmu

Choroba alkoholowa ma różne podłoże. Przyczyny alkoholizmu mogą być:

  • pedagogiczne – czyli dotyczące procesu wychowania. Na chorobę alkoholową zapadają częściej dzieci z tzw. rodzin patologicznych, w których rodzice i bliscy zmagają się z uzależnieniem od alkoholu czy od innych używek (np. papierosów lub od narkotyków). Rozwód rodziców, wyjazd jednego z nich do pracy za granicę czy inne sytuacje w źle funkcjonującej rodzinie również mogą wpłynąć na rozwój alkoholizmu. Przyczyną bywa też złe towarzystwo;
  • psychologiczne – alkoholizm wynika często z chęci ucieczki przed trudną rzeczywistością. Te osoby, które mają słabszą psychikę, pijąc alkohol, zapominają o otaczających je problemach. Jednak każdorazowe „zapijanie” niepowodzeń prowadzi do uzależnienia,
  • socjologiczne – alkoholizmowi sprzyjają różne okazje towarzyskie i rodzinne, podczas których nie brakuje alkoholu spożywanego często w dużych ilościach,
  • genetyczne – skłonności do alkoholizmu mogą mieć także podłoże genetyczne, a związane są z wyższą tolerancją organizmu na alkohol. To sprawia, że osoby mające takie predyspozycje, częściej sięgają po alkohol.

Choroba alkoholowa pociąga za sobą konsekwencje w wielu obszarach życia. Do skutków alkoholizmu zaliczyć można:

  • uszkodzenia w układzie nerwowym – nieodwracalne zmiany, jakie zachodzą w mózgu,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • przewlekłe zapalenie trzustki,
  • stłuszczenie wątroby,
  • marskość wątroby,
  • przewlekłe stany zapalne żołądka,
  • zmniejszenie popędu seksualnego,
  • zaburzenia i choroby psychiczne – np. halucynacje, zespół Korsakowa, depresja,
  • utrata rodziny i pracy,
  • długi,
  • problemy z prawem.

Przyczyny i skutki narkomanii

Najczęściej przyczyny narkomanii mają związek ze środowiskiem, w którym przebywa uzależniony. Wówczas próbuje on zaimponować w towarzystwie lub chce je naśladować. Inne powody sięgnięcia po narkotyki to:

  • ciekawość – chęć poznania nowych bodźców,
  • forma ucieczki od problemów,
  • problemy emocjonalne,
  • niska samoocena,
  • nuda – efekt braku pomysłu na spędzanie wolnego czasu.

Wśród przykładowych skutków narkomanii wymienić można m.in.:

  • choroby układu oddechowego,
  • zaburzenia akcji serca,
  • zakażenia wirusem HIV czy WZW typu C,
  • zaburzenia psychiczne – psychozy, lęki,
  • konflikty z prawem, łamanie norm społecznych,
  • zerwane więzi z rodziną i przyjaciółmi,
  • handel narkotykami,
  • prostytucję,
  • napady padaczkowe,
  • zawał serca,
  • choroby przenoszone drogą płciową,
  • zwolnienie z pracy,
  • problemy w szkole.

Przyczyny i skutki lekomanii

Uzależnienie od leków znajduje się w czołówce nałogów w XXI w. Lekomania występuje najczęściej u:

  • pacjentów cierpiących na zaburzenia psychiczne – depresję, zaburzenia snu, lękowe,
  • osób samotnych oraz tych, które nie doświadczają odpowiedniego wsparcia ze strony otoczenia,
  • osób cierpiących na hipochondrię – czyli mających przeświadczenie o różnych problemach zdrowotnych i leczących się nie rzadko na własną rękę.  

Nałogowe zażywanie leków może prowadzić do takich skutków jak np.

  • wrzody żołądka,
  • nudności,
  • problemy z oddychaniem, koncentracją i koordynacją,
  • zaburzenia postrzegania i pamięci,
  • napady lękowe,
  • halucynacje,
  • śpiączka,
  • obrzęk płuc,
  • śmierć
  • choroby jelit,
  • odwodnienie,
  • drażliwość,
  • przygnębienie,
  • utrata kontroli nad zachowaniami,
  • nadciśnienie.

Przyczyny i skutki seksoholizmu

Obsesyjny stosunek do seksu to inaczej seksoholizm. Jego przyczyny tkwią np. w:

  • doświadczeniach rodzinnych – rodzice uzależnieni od różnych substancji lub seksu, stosujący przemoc,
  • doświadczeniu takim jak molestowanie seksualne czy gwałt,
  • zaburzeniach takich jak np. depresja, lęki, nerwice,
  • zmiany organiczne oraz biologiczne.

Do skutków seksoholizmu zaliczyć można m.in.:

  • duże wydatki finansowe m.in. na prostytutki,
  • problemy w życiu zawodowym – w skupieniu się na obowiązkach itd.,
  • problemy z wyrażaniem emocji, apatia,
  • kłopot z zaakceptowaniem prawdziwej intymności,
  • absorbowanie uwagi na sobie przez najbliższych, zaniedbywanie ich, niszczący wpływ na rodzinę, niewłaściwe wzorce seksualne przekazywane dzieciom,
  • popadanie w inne uzależnienia np. narkomanię.

Przyczyny i skutki uzależnienia od hazardu

Podłożem patologicznego hazardu mogą być np.:

  • zaburzenia osobowości sięgające jeszcze czasów dzieciństwa,
  • trudne wydarzenie życiowe – np. rozwód, rozstanie z kimś bliskim, utrata pracy,
  • postrzeganie hazardowych gier jako sposobu na prosty zarobek, pomnażanie pieniędzy.

Jak każde uzależnienie hazard prowadzi także do wielu negatywnych skutków:

  • granie na coraz wyższych stawkach, aby odrobić straty,
  • problemy finansowe,
  • kłopoty z prawem,
  • izolacja społeczna,
  • poczucie winy i wstydu własnych potrzeb,
  • myśli i próby samobójcze,
  • wrzody,
  • bóle głowy,
  • zawał serca.  

Każdy z tych nałogów rodzi wiele negatywnych skutków i wymaga profesjonalnego leczenia w ośrodku uzależnień.

Dlaczego alkoholik pije?

Przygnębiona kobieta patrzy na pijącego męża alkoholika.

Mimo iż alkoholik zdaje sobie sprawę z tego, że nadmierne picie alkoholu jest szkodliwe, to jednak… nie umie przestać. Dlaczego? Tak działa mechanizm uzależnienia. Silniejsze są oczekiwania, a jednocześnie potrzeba rozluźnienia, ulgi, zredukowania przykrych emocji po wypiciu alkoholu. Jak pomóc alkoholikowi? Jak ma postępować żona alkoholika?

Objawy uzależnienia od alkoholu

Często pity alkohol oddziałując na mózg, sprawia, że alkoholik zaczyna mieć upośledzoną kontrolę ilości wypijanych trunków i często doprowadza do spożywania ich w nadmiernej ilości. Tym samym nie jest w stanie przewidzieć tego, czy po pierwszych łykach uda mu się zapanować nad dalszym piciem, czy też nie. Z czasem poza wewnętrznym przymusem codziennego wypicia alkoholu, zwiększaniem jego dawki, szukaniem okazji do picia, czy też spożywania alkoholu w samotności, pojawiać się zaczynają objawy zespołu abstynencyjnego. Niedostarczenie organizmowi substancji psychoaktywnej powoduje złe samopoczucie fizyczne i psychiczne.

Zarówno psychiczne, jak i biologiczne objawy uzależnienia od alkoholu wpływają na to, że alkoholik nie kontroluje tego, co się z nim dzieje, kiedy nadmiernie pije, pomimo iż ponosi coraz większe szkody.   

Mąż alkoholik

Po jednej stronie związku on – nadużywający alkoholu, wokół którego kręci się życie najbliższych. Jest nieprzewidywalny, wprowadza chaos, brak poczucia bezpieczeństwa i uruchamia u najbliższych instynkt wiecznej kontroli w zakresie skutków swojej choroby.

Żyje w świecie iluzji i zaprzeczeń, czyli w sposób selektywny postrzega fakty związane z nasilaniem się problemów związanych z piciem alkoholu. Pod wpływem występujących szkód w życiu oraz odczuwanych przykrych emocji, w osobie uzależnionej wyzwalają się mechanizmy obronne, które uniemożliwiają realną ocenę sytuacji. Mąż alkoholik minimalizuje więc problem i obwinia innych za niego. Potrafi w różny sposób tłumaczyć się, dlaczego nadmiernie pije lub też odwraca od siebie uwagę poprzez np. wszczynanie awantur czy wyszukiwanie problemów u innych.

Ponadto mąż alkoholik ma niestabilny obraz samego siebie. Kieruje nim mechanizm rozdwajania i rozpraszania Ja. Z jednej strony bowiem alkohol daje złudne poczucie mocy, dowartościowania samego siebie, a z drugiej – w okresach po piciu samoocena osoba uzależnionej znacząca się obniża. To rozchwianie powoduje, że alkoholik ma problem, aby jednoznacznie odpowiedzieć sobie na pytania: kim jest i jaki jest?

Alkohol staje się więc głównym źródłem emocji – od przekształcania tych złych w przyjemne, redukując szybko stres, czy potęgując stany dobrego samopoczucia.

żona alkoholika

Po drugiej stronie związku ona – żona alkoholika, która często nieświadomie pomaga mu w nałogu. Tłumaczy się za jego zachowania przed najbliższymi, sąsiadami, w pracy itd. Ponosi konsekwencje materialne i inne, które mają miejsce np. w wyniku pijackich awantur. Daje się zwieść obietnicom ograniczenia lub nawet rzucenia nałogu bez leczenia czy ulega szantażom w tym zakresie. Żonie alkoholika często towarzyszy poczucie, że to jej wina, że ponosi odpowiedzialność za chorobę alkoholową, jest bezsilna w mierzeniu się z nałogiem męża.    

Co może zrobić żona alkoholika?

Mając taką sytuację w domu, jak żona alkoholika może mu pomóc? Rozwój choroby alkoholowej jest procesem rozłożonym w czasie, jednak w miarę, jak się pogłębia, coraz trudniej jest z nim funkcjonować na co dzień. Co może zrobić żona alkoholika:

  • zaakceptować chorobę – jest to niezbędne do tego, aby przestać się wstydzić za męża alkoholika i podjąć konstruktywne działanie zmierzające do specjalistycznego leczenia go z tej choroby,
  • nie chronić pomoc i wsparcie powinny polegać na ponoszeniu konsekwencji (wszelkich) za picie przez osobę uzależnioną, a nie przez jego najbliższych,  
  • nie próbować kontrolować picia – wylewanie alkoholu, chowanie czy odbieranie go może spowodować odwrotny skutek. Im mocniej alkoholik jest bowiem pod tym względem kontrolowany, tym bardziej jest zdesperowany, aby pić i zawsze znajdzie na to sposób. Rodzina nigdy nie będzie w stanie go w tym zakresie powstrzymać.

Dlatego warto poznać wszystkie fakty dotyczące alkoholizmu, zmienić dotychczasowe emocjonalne zaangażowanie, nie wierzyć w obietnice, nie dawać się okłamywać mężowi alkoholikowi oraz wykorzystywać mu. Co najważniejsze – konsekwentnie mu pomóc w tym, aby jak najszybciej udał się na leczenie odwykowe.

Ile trwa odwyk alkoholowy

Załamany mężczyzna alkoholik na odwyku w ośrodku leczenia uzależnień.

Gdy życie zaczyna wymykać się spod kontroli, a rządzi nim nałóg, zazwyczaj pozostaje już tylko jedno wyjście – skorzystanie ze specjalistycznych sposobów leczenia alkoholizmu, czyli podjęcie terapii w ośrodku leczenia uzależnień. Nadmierne spożywanie alkoholu wyniszcza organizm pod wieloma względami. Doprowadza do psychicznych i fizycznych skutków, a nieleczone prowadzi nawet do śmierci. W procesie psychofizycznego wyłączenia przymusu picia pomóc może odwyk alkoholowy. Jeśli osoba uzależniona naprawdę chce coś zmienić w swoim życiu i zacząć funkcjonować w nim bez nałogu, to czas rozważyć profesjonalne leczenie odwykowe dla alkoholików.

Jak się leczy alkoholizm?

Czym jest odwyk alkoholowy? To ogół zabiegów medycznych i psychologicznych, których celem jest pomoc osobie uzależnionej zauważyć problem alkoholowy, mechanizmy choroby oraz nauczyć radzenia sobie z nią na co dzień. Większość osób uzależnionych potrzebuje lub wręcz wymaga profesjonalnej opieki w walce z nałogiem, pomimo wielkiego wsparcia ze strony rodziny, przyjaciół czy znajomych.

W czasie leczenia odwykowego zazwyczaj pierwszym etapem jest przejście przez detoks. Odtrucie poalkoholowe jest procesem, który polega na pozbyciu się z organizmu alkoholika wszelkich toksyn, które są efektem długotrwałego picia. Ponadto uzupełnia się elektrolity (nadużywanie alkoholu prowadzi do odwodnienia) oraz podaje witaminy i sole mineralne. Aby objawy zespołu abstynencyjnego nie były aż tak bardzo dokuczliwe (np. skoki ciśnienia, bóle głowy i mięśni, drżenia rąk, kołatanie serca, nudności, wymioty, biegunka, ogólne rozdrażnienie, zaburzenia snu, stany lękowe, napady agresji), pacjent otrzymuje leki przeciwbólowe oraz wyciszające. Detoksykacja jest bezpieczna, gdyż nad jej przebiegiem i stanem alkoholika czuwają lekarze oraz psychoterapeuci. Poza ogólnym wzmocnieniem organizmu odtrucie pomaga wyłączyć fizykochemiczny przymus picia.

Różne sposoby leczenia alkoholizmu

Po kilkudniowym detoksie (trwa z reguły 7-10 dni) można rozpocząć terapię. Sposoby leczenia alkoholizmu są różne, jednak najczęściej uważa się, że najważniejsze jest to, żeby osoba uzależniona przestała pić przy jednoczesnym zrozumieniu, jakie są mechanizmy uzależnienia i jak można uwolnić się z sideł nałogu. Odwyk to dopiero początek długiej drogi, a nie metoda na to, aby przerywać ciągi alkoholowe. Alkoholik na odwyku ponadto nabywa umiejętności, które mają mu docelowo pomagać w unikaniu sytuacji, które mogą spowodować powrót do nałogu, jak i radzenia sobie w nich, gdyż się nadarzą. Jest także motywowany do życia w abstynencji.

Jak skierować alkoholika na odwyk, gdy nie chce się leczyć?

Podjęcie decyzji o walce z alkoholizmem i udanie się na leczenie w ośrodku uzależnień jest dobrowolne. Co jednak zrobić, gdy osoba nam bliska nie chce poddać się leczeniu? Jak skierować alkoholika na odwyk? Wówczas, zgodnie z polskim prawem, można postarać się o przymusowe leczenie odwykowe, o którym orzeka sąd. Wcześnie jednak trzeba złożyć skargę do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Ta z kolei, po zbadaniu sprawy, kieruje stosowny wniosek do sądu. Aby wysłać osobę uzależnioną na odwyk, wykazać trzeba, że nadużywając alkoholu:

  • doprowadza do rozkładu życia rodzinnego,
  • demoralizuje małoletnich,
  • uchyla się od pracy,
  • regularnie zakłóca spokój i porządek publiczny.

Przymusowe leczenie odwykowe alkoholików odbywa się w ośrodku leczenia uzależnień i trwa tak długo, jak wymaga tego cel terapii, jednak nie dłużej niż dwa lata.

Czas trwania terapii uzależnień

Jeśli chodzi o to, ile trwa leczenie alkoholizmu w poradni odwykowej, czyli uczestniczenie po kilka godzin co kilka dni w psychoterapii, to trwa ono od 4 do 6 miesięcy, a na całodobowym oddziale z kolei od 6 do 8 tygodni. Ten okres nie oznacza to jednak, że alkoholik jest już wyleczony. Do końca życia będzie się zmagał z chorobą alkoholową. Dlatego po odwyku alkoholowym warto rozważyć jeszcze indywidualną lub grupową terapię. Pomocne mogą okazać się także spotkania w ramach stowarzyszenia Anonimowych Alkoholików.

Gdzie szukać pomocy dla alkoholika

Alkoholik leży pijany na stole ze szklanką alkoholu.

Zaburzenie psychiczne związane z utratą kontroli nad wypijaną ilością alkoholu zazwyczaj w pierwszej fazie choroby ma raczej subiektywne objawy. Choroba alkoholowa nie ujawnia się nagle, składa się z czterech faz, w których symptomy uzależnienia od alkoholu coraz bardziej się nasilają. Obserwując bliskiego sobie człowieka, który podporządkowuje swoje życie alkoholowi, można je dostrzec. Im szybciej, tym lepiej. Jak leczyć uzależnienie od alkoholu? Kompleksową pomoc na pewno można otrzymać w ośrodku leczenia uzależnień, do którego alkoholik może trafić dobrowolnie lub – pod pewnymi warunkami – pod sądowym przymusem.

Do czego prowadzi długotrwałe picie alkoholu?

Wieloletnie picie powoduje, że organizm alkoholika ulega coraz większemu wyniszczeniu. Nadużywany alkohol powoduje nieodwracalne zmiany w mózgu, uszkadza wątrobę, trzustkę, układ pokarmowy, krążenia, nerwowy i oddechowy. Nie pozostaje również obojętny dla psychiki – u alkoholików występują zaburzenia pamięci, zmiany charakterologiczne, takie choroby jak psychoza, psychoza Korsakowa, otępienie alkoholowe i inne.

Jak leczyć chorobę alkoholową?

Przy długoletnim uzależnieniu od alkoholu, z ciągami alkoholowymi, pomocy można szukać tylko pod okiem specjalistów zajmujących się takimi przypadkami. Ośrodek leczenia uzależnień to miejsce, w którym alkoholik może otrzymać odpowiednie, pełne wsparcie medyczne i psychologiczne w zakresie walki z nałogiem. Pierwszym etapem jest zazwyczaj detoks, czyli odtrucie alkoholowe. To kilkudniowy zabieg, podczas którego organizm alkoholika oczyszczany jest z toksycznych substancji. Ponieważ w związku z odstawieniem alkoholu może pojawić się zespół abstynencyjny zarówno o złagodzenie jego objawów lub ich całkowite wyeliminowanie, jak i o ogólne samopoczucie pacjenta dba zespół lekarzy, a także terapeutów. Aby poprawić ogólną kondycję fizyczną alkoholika, podaje mu się także elektrolity, sole mineralne, witaminy (przede wszystkim z grupy B). To działania, które mają na celu pozbycie się fizycznego przymusu picia.

W leczeniu choroby alkoholowej bardzo ważnym elementem jest wsparcie psychiczne – dla samego pacjenta i jego najbliższych. Sprawdza się tu psychoterapia indywidualna oraz grupowa prowadzona w ośrodku leczenia uzależnień. W wychodzeniu z nałogu pomocne mogą okazać się także grupy wsparcia, które motywują do działania i utrwalają wyuczone w placówce terapeutycznej zachowania przydatne w osiągnięciu i utrzymaniu stanu trzeźwości.  

Alkoholizm – sposoby leczenia choroby

Jeśli chodzi o to, jak leczyć alkoholizm, to stosuje się różne metody u osób długotrwale pijących. Najczęściej jednak terapeuci skłaniają się ku temu, aby alkoholik nie tylko porzucił sam nałóg, ale także potrafił się przyznać do swojego uzależnienia oraz zrozumiał jego podstępne mechanizmy działania. W terapii kładzie się nacisk na to, aby wyrobił w sobie pewne normy postępowania, dzięki którym poradzi sobie w trudnych sytuacjach (problemy osobiste, propozycje alkoholowe itd.) oraz znalazł nową sferę zainteresowań, jakie wypełnią pustkę po alkoholu.   

Przymusowe a dobrowolne leczenie alkoholika

To dwie różne drogi, które w gruncie rzeczy prowadzą do tego samego celu. Jednak różnica między nimi polega przede wszystkim na tym, że przy dobrowolnym leczeniu alkoholik sam decyduje się na to, aby podjąć walkę z nałogiem. Przymusowy odwyk możliwy jest w momencie, kiedy osoba uzależniona od alkoholu:

  • wywołuje rozkład życia rodzinnego,
  • powoduje demoralizacje małoletnich,
  • uchyla się od pracy,
  • systematycznie doprowadza do zakłóceń spokoju i porządku publicznego.

Przy takim zachowaniu np. rodzina może złożyć skargę do Gminnej/Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Ta natomiast, jeśli uzna, że są podstawy do zastosowania obowiązku poddania się leczeniu w ośrodku leczenia uzależnień, to występuje z wnioskiem w tej sprawie do sądu rejonowego. Dołącza się do niego zebraną dokumentację wraz z opinią biegłego (jeżeli badanie takie badanie zostało wykonane). Sąd decyduje o długości przymusowego leczenia, jednak nie może trwać dłużej niż 2 lata.

Wiedząc, że długotrwałe picie alkoholu, poza szkodami psychicznymi i fizycznymi, prowadzi też najczęściej do utraty pracy, rodziny, dachu nad głową, problemów z prawem czy długów, im szybciej alkoholik podejmie dobrowolne leczenie, tym zwiększa swoje szanse na to, aby zmienić swoje życie.