Bezpłatny miesiąc pobytu w Klinice! Zapytaj o Ofertę Specjalną! Skontaktuj się z nami!
785 105 555


Jak działa mechanizm iluzji i zaprzeczeń?



Rozmowy, które podejmowane są z osobą uzależnioną, zarówno przed rozpoczęciem terapii, jak i w jej trakcie, nie należą do prostych. Zupełnie naturalne jest, że będzie ona stosowała zachowania obronne, w tym argumentacje świadczącą na jej korzyść. Mowa tutaj o tzw. mechanizmie iluzji i zaprzeczeń, który można obserwować zwłaszcza na początku choroby. Jak on przebiega i czym się charakteryzuje?

Porozmawiajmy – Zadzwoń do nas

Jak wygląda mechanizm iluzji i zaprzeczeń?

Brak świadomości o istnieniu problemu z uzależnieniem jest całkiem normalny u każdego, kto jeszcze nie zdecydował się na pomoc specjalistów. Ich zachowania są schematyczne, typowe dla ludzi borykających się z nałogami. W psychologii mówi się o tzw. mechanizmie iluzji i zaprzeczeń. Jak sama nazwa wskazuje, chory potrafi przedstawić argumenty, które według niego samego, świadczą o tym, że nie ma żadnego problemu z narkotykami, hazardem czy alkoholem. Często twierdzi, że w każdej chwili jest zdolny do porzucenia swojej obsesji i nie nadużywa jej więcej, niż przeciętny człowiek. Jest też w stanie wytłumaczyć się z chwili słabości np. gorszym dniem w pracy, kłótnią z przyjacielem czy chwilowymi problemami finansowymi. Może tkwić w takim przekonaniu nawet przez kilka lat. Jeśli osoba uzależniona nie otrzyma pomocy we wczesnym etapie, może to doprowadzić do szeregu tragicznych konsekwencji, w tym rozpadu związku małżeńskiego, utraty praw rodzicielskich, pracy, a nawet śmiercią. Dotknięty tym schorzeniem sprawia wrażenie osoby zamkniętej w bańce iluzji. Racjonalne argumenty np. o możliwości pogorszenia się zdrowia, zdają się do niego nie docierać. Brnie dalej w swym nałogu, nie zważając, ani na swoją psychikę i fizyczność, ani na stan emocjonalny osób najbliższych. Liczy się dla niego jedynie 'tu i teraz’.

Najczęstsze argumenty osób uzależnionych

Opisano szereg, powtarzających się elementów, które tworzą mechanizm iluzji i zaprzeczeń. Należą do nich:

  • fantazjowanie – często jest to wyolbrzymianie problemów, które w danej chwili dotykają chorego. Twierdzi on, że znalazł się w trudnej, stresującej lub skomplikowanej sytuacji, która wymaga odpowiedniego zrelaksowania się
  • racjonalizacja – osoba uzależniona tłumaczy się, że nie mogła odmówić sięgnięcia po używkę, ze względu na wyjątkową sytuację, w której się znalazła np. urodziny najlepszego przyjaciela, impreza firmowa czy 'oblewanie’ nowego samochodu szefa
  • kreatywność i planowanie – często są to argumenty, które przytaczane są u osób, które na co dzień nie panują nad własnym życiem zawodowym. Chory uważa, że tylko będąc 'pod wpływem’ jest w stanie wpaść na oryginalny pomysł, który z pewnością zmieni jego życie
  • zaprzeczanie problemowi – nałogowiec nie widzi narastających trudności z odmówieniem sobie chwili przyjemności
  • koloryzowanie wspomnień – wynika najczęściej z chęci zaimponowania osobom trzecim odważnymi wyczynami, które mogły być możliwe jedynie po wypiciu kieliszka czy zażyciu narkotyku. W oczach osoby uzależnionej narastają one do olbrzymiej rangi, co zazwyczaj mija się z prawdą
  • zrzucanie winy na innych – źródłem wszystkich kłopotów, które pojawiają się po oddaniu się nałogowi, mają być znajomi, którzy namówili go do błędu

Warto podkreślić fakt, że osoba uzależniona nie jest w stanie myśleć całkowicie racjonalnie. Nie jest to jej wina. Tak wygląda przebieg tej choroby. Nieracjonalne argumenty, które przytaczane są przez nałogowca, nie są świadome, pojawiają się okresowo i często bazują na emocjach. Nie znaczy to jednak, że nie zdarzają się momenty, w których chory doskonale zdaje sobie sprawę, z krzywd jakie wyrządza swoim zachowaniem. Uzależnienie jest jednak tak silne, że przyćmiewa rozsądek. Łatwiej jest sięgnąć po kolejną lampkę wina czy zdecydować się na stosunek seksualny z przypadkową osobą, niż wziąć odpowiedzialność za własne czyny. Namówienie takiego człowieka do podjęcia się długotrwałego leczenia jest rzeczą bardzo trudną. Wymaga przede wszystkim czasu i cierpliwości. Najlepszym rozwiązaniem jest poradzenie się specjalisty. Interwencja doświadczonego psychologa czy psychiatry, na których obecna jest rodzina lub bliska osoba chorego, może być pierwszym poważnym krokiem na drodze do sukcesu.



Opinie Klientów

Profesjonalna kadra dbała o mój stan 24 godzina dobę mimo bardzo ciężkich początków nigdy nie byłem...


Wojtek
Gwiazdka z oceną

Polecam bardzo! Dzięki oazie odzyskałam życie. Świetni terapeuci, terapia bardzo skuteczna dla ludzi...


Weronika
Gwiazdka z oceną

W leczeniu alkoholizmu i ostatecznej wygranej z nim walce pomogła mi Oaza, terapia sprawiła, że stanęłam...


Kaya
Gwiazdka z oceną

Dla mnie to co pozwoliła mi zrozumieć Oaza wraz z tym co mi przekazała do walki z moją choroba czyli...


Paweł
Gwiazdka z oceną

Z całego serca dziękuję właścicielom ośrodka Oaza oraz jego pracownikom. Profesjonalne podejście ze...


Zofia
Gwiazdka z oceną

Dzięki przede wszystkim wiedzy przekazywanej przez kadrę terapeutyczna, która swoją troską oraz...


Przemysław
Gwiazdka z oceną

Ja kierowałem się opiniami przy wyborze tego ośrodka i nie żałuję. Ukończyłem terapię kilka miesięcy...


Paweł
Gwiazdka z oceną

Uważamy, że terapeuci pokazali mu, jak może wyglądać normalne, trzeźwe życie. I przede wszystkim...


Mariola
Gwiazdka z oceną

    Skontaktuj się z Nami

    A dostaniesz odpowiedź najszybciej jak to jest możliwe



    Autor: Kadra Oaza | Opublikowano: 2017-03-17 |